Hartenvrouw
De Hartenvrouw is ooit getrouwd met de Handschoen, maar heeft haar geliefde nooit ontmoet. Na honderd jaar wachtte heeft ze haar hart in een koffer gestopt en loopt ze alle zorgcentra af op zoek naar liefde.
Zij heeft een koffer vol enkele handschoenen en vraagt de ouderen om die te passen. Misschien zit haar geliefde wel hier. Helaas haar prins zit er niet bij!
“Is er dan niemand die lief heeft”, vraagt ze verdrietig.
Zij vraagt de ouderen wie zij lief hebben of waarderen.
Samen met de ouderen opent ze haar koffer en een enorm groot zacht hart komt tevoorschijn. De oudere en de Hartenvrouw omhelzen gezamenlijk het hart.

Petri Boonstoppel, medewerkster bij De Keijzer, Amsterdam:
" De bruid, de hartenvrouw Esmeralda Detmers, op huiskamer 35b begonnen. De bewoners vonden Esmeralda prachtig in haar jurk. Sommige bewoners begrepen niet wat er aan de hand was, maar met de andere bewoners kwam er toch gesprek op gang. Het hart deed wonderen, de bewoners vonden het moeilijk om een andere bewoner uit te kiezen om het hart aan door te geven. Maar na een poosje met het grote hart op schoot te hebben gezeten, moesten ze er toch maar van af (ha, ha). Ook vonden ze de koffer met de oceaan en het verhaal omtrent de geliefde interessant, dit maakte bij de bewoners ook wel gesprekstof los. Net als het kleine hartje wat weer in het kleine koffertje ging."
De Hartenvrouw vraagt de oudere wie hij of zij het hart wil geven. En zo wordt het geschenk van liefde doorgegeven met een warme omhelzing van het Hart.
Voor, tijdens of na de omhelzing vraagt de Hartenvrouw de oudere waarom men deze persoon zo waardeert. De uitspraken worden op kleine rode hartjes geschreven en opgehangen in Zona’s Kiosk zodat andere bewoners de hartjes van waardering en liefde kunnen gaan lezen.

Hartenvrouw die Liefdeblijkt: Waardering geven aan wie je lief hebt.
Liefdeblijk betekent ‘een geschenk van liefde’. Het uiten van waardering en liefde is vaak moeilijk, maar kan zoveel vreugde, warmte en kracht geven.

De Verhalen Speelman
Bent u wel eens bang voor een niet te stoppen spraakwaterval? Of juist voor pijnlijke stiltes? Dat hoeft niet meer. Elk mens zit vol verhalen. Het is fijn als die gehoord worden. Samen stilstaan bij ervaringen die voor iemand belangrijk zijn. Stilstaan? Er zijn mogelijkheden om actief te reageren voor iedereen, ga ze ontdekken met de Verhalen Speelman, op de bank of in een terugspeeltheaterworkshop. Om te ontdekken dat in elke traan wel een lach verborgen zit. Om elkaar beter te begrijpen. Met aandacht en humor komt u meer weten over mensen uit uw omgeving. Bestemd voor ouderen, familie en personeel. Door bij dementerenden de werkwijze aan te passen zijn de terugspeeltechnieken ook voor hen waardevol.

De Verhalen Speelman brengt uw verhalen tot leven. Ieder mens zit er vol mee, ook al is niet iedereen een ras verteller. Met een gezonde dosis nieuwsgierigheid stelt Uw Verhalenman vragen. Bijna vergeten situaties komen naar boven, en de deelnemers geven samen vorm aan uw verhaal. Hoe dat kan? Laat dat maar over aan de Verhalen Speelman!

Spreuken Sprokkelen
Met muziek, taal, klank en geluid lokt de Spreukensprokkelaar poëtische ontmoetingen uit. Zij gaat gekleed in een opbergjurk met plaats te over voor allerhande briefjes en kattebelletje die haar al dan niet heimelijk worden toegestopt. Zij vult haar zakken met andermans proza en rijmelarijen, zij daagt uit, verleidt, componeert liefdesbrieven en haiku's, Bargoense koekjes, zeeverhalen, thee voor twee. Als marskramer van verloren verhalen en troubadour van vervlogen kinderliedjes beweegt ze zich voorbij de huid, zintuiglijk tastend naar de waslijnen met poëzie die zij als ware antropoloog bij haar opgravingen vermoedt te ontwaren.
Als afgezant van het geheugenpaleis verplaatst zij zich autobiografisch in de mens en rapporteert haar bevindingen in een uniek logboek.

Een korte registratie van Sandra's optreden in Mozaiekhofje en de Flesseman, dec.2011 (2e helft van het filmpje):



Sint Jacob - Spreuken Sprokkelen Zonaskiosk - alleen gedichten (c) Sandra Stark 2012
Poëtische documenten (12012012 Amsterdam)

Bill (Waar zit je op?) Gumbs ('Nou heb ik 'm')
Vroeger
diepzeeduiken
in 't Caribsch gebied
Sint Maarten
koraalrif
levende kreeft vangen met een stuk hout met een stevige ijzeren draad
met een loep erin
dieper dan 30 meter
je oefent voor dat

trekken (het is een pistool) en zo en dan tsssssst (eigenlijk 'Klik')

sommige vissen kunnen niet omhoog kijken
alleen een hamerhaai kan omhoog kijken

andere vissen kijken naar de zijkant
onderwaterwapen
onderwaterpistool
een uitvin ding van Gustav

wat is wat?
sling is de kreeftenvanger:
een ronde stok met een ijzeren loep
wij weten dat
je mag ze niet beschadigen,
je moet ze levend vangen
harpoen is voor de vissen
Je moet de zee in
't was na de oorlog
Je moet onze brood verdienen
dubbeltjes omdraaien
Na '43, we hadden 't niet zo makkelijk.

Nu 46 jaar in Nederland (effe rekenen, dus sinds 1966)

Mijn baas was de zee
Elke koraal is anders en
je wilt kleurentelevisie?
kijk in de zee
net als 't bloemstuk
't koraal is oranje
de land is groen en onder water is een bloembak

ik mis niks


't was op zaterdag
'n reuze zeebaars
de grootste ter wereld
je moet zo naar hem kijken
en ik ben 1.73
de kop was zo groot met kieuwen
gevangen met twee anderen
Maurice en Lulu de Hur
'k heb ze gezien
de mensen geloven het niet
wat is dat dan?
Ik denk 4,5 meter hoog
50 jaar geleden
met flippers
als je een of twee minuten onder water
is dat lang
je moet onderwater gaan
met snorkel
't is wel waar
ik heb 't gedaan

Jettie (uit Indonesië gekomen tijdens de oorlog WOII)

Ik woonde in Lekkerkerk
Hij was 'n stuurman bij de grote vaart
Zonde, hij is jong gestorven
toen was ie al van mij af
had ie al 'n ander lievie

toen heb ik m'n trouwring in de Lek gegooid
het was ook: dáááár!
Nee, nooit een man meer genomen.
Ja, ik had wel eens een vriendje
Ik woonde aan de dijk hé
Wilde die een accountantskantoor beginnen,
had ie een meisje nodig, heb ik in dienst genomen
aardig meisje, daar heb ik verder geen misère mee
op 'n gegeven moment was 't niet meer interessant hè
Nou ik overdag lesgeven en 's avonds ook nog eens de boekhouding
toen waren de kinderen er al

De akte van de Montessorri heb ik in Nederland gehaald (dat kon niet in Indonesië),
daar bij de nonnen geschoold, hoewel niet katholiek

Vóór de Jappen naar Nederland
Wij samen op de Tabian,
klein schip van de maatschappij,
hadden wel een klein aantal passagiers
Niet lang daarna was ´t oorlog
Wat moeten we doen met Jet
Ik kan toch zelf wat betekenen voor het land!

De genieter

Ik ben dol op varen
ik vond het heerlijk, schitterend
met de ferry
van Vlissingen naar Shearness
een klein cruiseschipje
het deinen is heerlijk
we hadden een roeiboot
´t was een ouwe jol geweest
en die heb me vader toen opgeknapt
lekker zitten en kijken
ik ging wel 's vissen met hem
mijn broers wilde die niet mee hebben
ik mocht alleen mee
haha



De zeezieke
helemaal niet
toen werd ik misselijk op de boot
in Turkije

De klusjesman en Jettie
De klusjesman:
Heel leuk
Zandvoort
twee zaken
via het hoofd van de ambachtsschool
daar kluste ik 6 gulden per week
dat gaf ik aan mijn moeder
dan kon zij weer
Jettie:
dat was inderdaad een hoop geld
ik vraag me toch altijd af
in de zakenwereld
waar blijft dat geld

O ´t is een zaligheid als
je van de duinen glijdt
we gaan naar Zandvoort al aan de zee

Gumbs vervolgt
Zat ik op het strand in Scheveningen
ik sprong van de kant zo het water in (ik dacht ojee nu breekt hij zijn rug, maar nee)en koud koud dat het er was, begin zestig ik ren meteen terug naar mijn hotel, Viking heette dat, dat bestaat nu niet meer bij de pier ik ga onder de douche staan en ik zie twee kranen, bij ons had je er maar een, een rode en een blauwe, ik dacht wat maakt het uit, en ik doe de rode aan, en ik had zulke blaren op mijn vel toen had ik zin in spinazie, popey, daar wordt je sterk van, spinazie met zo´n half ei, ik was doodziek,ik met de taxi naar de dokter, zegt de dokter meneer u bent allergisch voor spinazie, het is ook beter dat u geen melkproducten eet. Ik dacht ik ga terug, ik moet terug, meteen, ik pak de taxi van de dokter naar het vliegveld. Spinazie was er niet op Sint Maarten, de Antillen,
de Bovenwindse Eilanden



Tjitske Jansen uit: Het moest maar eens gaan sneeuwen (voor Jettie)

Liefste, p. 10

Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes paden containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen. Alles is hier al

en jij kent de zee jij vaart op haar jij vecht met haar om wat zij missen
kan - elk schip dat hier nu ligt wordt een schip waar jij op was elke
meeuw die hier nu vliegt een meeuw die jij ook zag en ik hou van
jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij
al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen
en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou
kunnen als het kon.

Zona's Kiosk bestaat uit verschillende Modules, gericht op verschillende zintuigen die ons dagelijks prikkelen

Maak hieronder een keuze uit de verschillende zintuigen: